زمان تخمینی مطالعه: 18 دقیقه
سندرم پای بیقرار یکی از اختلالاتی است که میتواند باعث ایجاد احساس ناخوشایند در پاها و نیاز مداوم به حرکت دادن آنها شود. این مشکل معمولاً هنگام استراحت و بهخصوص در ساعات عصر و شب شدت بیشتری پیدا میکند و ممکن است خواب شبانه و فعالیتهای روزمره فرد را تحت تأثیر قرار دهد. برخی افراد احساس مورمور شدن، سوزنسوزن شدن، کشیدگی یا سوزش در پاهای خود دارند و برای کاهش این احساس مجبور میشوند پاهایشان را تکان دهند یا از جای خود بلند شوند و راه بروند.
شدت سندرم پای بیقرار در افراد مختلف یکسان نیست. در بعضی افراد، علائم فقط گاهی ظاهر میشوند و با حرکت دادن پاها کاهش پیدا میکنند؛ اما در برخی دیگر، بیقراری پاها بهصورت مکرر اتفاق میافتد و باعث دشواری در به خواب رفتن، بیدار شدنهای مکرر در طول شب و خستگی روزانه میشود. کمبود آهن، سابقه خانوادگی، بارداری، بعضی بیماریهای زمینهای و مصرف برخی داروها میتوانند در بروز یا تشدید این مشکل نقش داشته باشند.
سندرم پای بیقرار چیست؟
سندرم پای بیقرار که با نام انگلیسی Restless Legs Syndrome و مخفف RLS شناخته میشود، یک اختلال عصبی است که با احساس ناخوشایند در پاها و میل شدید به حرکت دادن آنها مشخص میشود. این احساس معمولاً زمانی ایجاد میشود که فرد برای مدتی بیحرکت میماند؛ برای مثال، هنگام نشستن روی مبل، تماشای تلویزیون، مطالعه، سفر طولانی یا دراز کشیدن در تختخواب.
افراد مبتلا ممکن است احساس کنند چیزی در داخل پاهایشان حرکت میکند یا پاهای آنها نیاز دارند که مرتب تکان داده شوند. گاهی نیز احساس گزگز، مورمور، خارش درونی یا کشیدگی در پاها وجود دارد. این علائم معمولاً با حرکت کردن، راه رفتن یا انجام حرکات کششی برای مدتی کاهش پیدا میکنند، اما پس از بازگشت به حالت استراحت ممکن است دوباره ظاهر شوند.
یکی از ویژگیهای مهم سندرم پای بیقرار، تشدید علائم در ساعات پایانی روز و شب است. به همین دلیل، این اختلال میتواند خواب فرد را مختل کند و در صورت ادامهدار بودن، باعث خستگی، خوابآلودگی و کاهش تمرکز در طول روز شود.
برای مشاوره و درخواست خدمات پزشکی و پرستاری در منزل با کارشناسان آرین طب تماس بگیرید.
رزرو نوبت و هماهنگی: ۰۹۱۲۰۴۴۶۳۰۸
آرین طب ارائه ارائهدهنده انواع خدمات پزشکی از جمله پزشک متخصص در منزل (قلب، ریه، داخلی و…) و انواع خدمات پرستاری و تزریقات در منزل
خدمات مرتبط
علت سندرم پای بیقرار
علت سندرم پای بیقرار در همه افراد یکسان نیست. در برخی افراد، عامل مشخصی برای بروز این اختلال پیدا نمیشود؛ اما در گروهی دیگر، عواملی مانند کمبود آهن، سابقه خانوادگی، بارداری، بیماریهای زمینهای یا مصرف برخی داروها میتوانند در ایجاد یا تشدید علائم نقش داشته باشند.
کمبود آهن در بدن
یکی از عوامل مهم مرتبط با سندرم پای بیقرار، پایین بودن ذخایر آهن بدن است. آهن در عملکرد طبیعی سیستم عصبی نقش دارد و کمبود آن میتواند با بروز یا تشدید علائم این اختلال ارتباط داشته باشد.
گاهی ممکن است فرد حتی بدون کمخونی واضح، ذخایر آهن پایینی داشته باشد. به همین دلیل، پزشک در صورت وجود علائم مشکوک ممکن است آزمایش خون و اندازهگیری فریتین را درخواست کند. فریتین شاخصی برای بررسی ذخایر آهن بدن است.
اگر کمبود آهن تأیید شود، درمان آن ممکن است به کاهش علائم کمک کند. با این حال، مصرف مکمل آهن باید بر اساس نتایج آزمایش و توصیه پزشک باشد؛ زیرا مصرف بیدلیل یا بیش از حد آهن میتواند برای بدن مضر باشد.
سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی
سندرم پای بیقرار در برخی خانوادهها بیشتر دیده میشود. اگر یکی از اعضای نزدیک خانواده به این اختلال مبتلا باشد، احتمال بروز آن در سایر اعضای خانواده نیز ممکن است افزایش پیدا کند.
مواردی که از سنین پایین شروع میشوند، بیشتر میتوانند با زمینه خانوادگی ارتباط داشته باشند. البته وجود سابقه خانوادگی به معنای ابتلای قطعی نیست و عوامل دیگری نیز در بروز علائم نقش دارند.
بارداری
برخی زنان در دوران بارداری، بهویژه در ماههای پایانی، دچار بیقراری پاها میشوند. تغییرات هورمونی، افزایش نیاز بدن به آهن و تغییرات فیزیولوژیک دوران بارداری میتوانند در بروز این مشکل مؤثر باشند.
در بسیاری از موارد، علائم پس از زایمان کاهش پیدا میکنند یا از بین میروند. اگر بیقراری پاها خواب مادر را مختل کرده باشد، بهتر است موضوع با پزشک مطرح شود. مصرف مکمل یا دارو در دوران بارداری باید با نظر پزشک انجام شود.
بیماری های زمینهای
بعضی بیماریها مانند بیماری مزمن کلیه و نوروپاتی محیطی ممکن است با سندرم پای بیقرار ارتباط داشته باشند یا علائم مشابهی ایجاد کنند.
نوروپاتی محیطی به آسیب اعصاب محیطی گفته میشود و ممکن است با گزگز، بیحسی، سوزش یا درد پاها همراه باشد. این علائم گاهی با سندرم پای بیقرار اشتباه گرفته میشوند، اما این دو وضعیت یکسان نیستند و ممکن است به بررسی و درمان متفاوتی نیاز داشته باشند.
مصرف برخی داروها
بعضی داروها ممکن است در برخی افراد باعث تشدید علائم سندرم پای بیقرار شوند. برخی داروهای ضدافسردگی، داروهای ضدتهوع و آنتیهیستامینهای دارای اثر خوابآور از جمله مواردی هستند که ممکن است نیاز به بررسی داشته باشند.
اگر علائم پس از شروع یک داروی جدید ظاهر شدهاند یا شدت بیشتری پیدا کردهاند، بهتر است موضوع را با پزشک مطرح کنید. داروهای تجویزشده را بدون مشورت قطع نکنید؛ زیرا ممکن است قطع ناگهانی آنها مشکلات دیگری ایجاد کند.
سبک زندگی و عادت های روزانه
مصرف کافئین در ساعات پایانی روز، کمخوابی، برنامه خواب نامنظم، مصرف نیکوتین و نشستن طولانیمدت ممکن است علائم را در بعضی افراد تشدید کنند.
این عوامل لزوماً علت اصلی سندرم پای بیقرار نیستند، اما شناسایی و اصلاح آنها میتواند در مدیریت علائم مؤثر باشد.

علائم سندرم پای بیقرار
علائم سندرم پای بیقرار معمولاً شامل احساس ناخوشایند در پاها و میل شدید به حرکت دادن آنهاست. این نشانهها ممکن است در یک پا یا هر دو پا ایجاد شوند و شدت آنها از ناراحتی خفیف تا اختلال قابلتوجه در خواب متفاوت باشد.
احساس مورمور شدن و گزگز پاها
برخی افراد احساس میکنند پاهایشان مورمور میشود یا چیزی در عمق آنها حرکت میکند. این احساس ممکن است با سوزنسوزن شدن، خارش درونی یا کشیدگی همراه باشد و هنگام استراحت شدت بیشتری پیدا کند.
میل شدید به حرکت دادن پاها
یکی از مشخصههای اصلی این اختلال، نیاز مداوم به حرکت دادن پاهاست. فرد ممکن است نتواند پاهای خود را برای مدت طولانی بیحرکت نگه دارد و برای کاهش ناراحتی مجبور شود آنها را تکان دهد یا راه برود.
تشدید علائم هنگام استراحت
علائم معمولاً زمانی بیشتر میشوند که فرد برای مدتی نشسته یا دراز کشیده باشد. برای مثال، ممکن است هنگام تماشای تلویزیون یا سفر طولانی، بیقراری پاها شروع شود.
تشدید بیقراری در شب
در بسیاری از مبتلایان، علائم در عصر و شب شدت بیشتری دارند. این وضعیت ممکن است باعث دشواری در به خواب رفتن یا بیدار شدن مکرر در طول شب شود.
اختلال در خواب
بیقراری پاها میتواند فرد را مجبور کند چندین بار از تختخواب بلند شود یا وضعیت خواب خود را تغییر دهد. در نتیجه، کیفیت خواب کاهش پیدا میکند و فرد ممکن است صبح با احساس خستگی از خواب بیدار شود.
خستگی و کاهش تمرکز در طول روز
اگر علائم باعث کمبود خواب شوند، فرد ممکن است در طول روز احساس خستگی، خوابآلودگی، تحریکپذیری یا کاهش تمرکز داشته باشد. این مشکلات میتوانند فعالیتهای کاری، تحصیلی و روزمره را تحت تأثیر قرار دهند.
انواع سندرم پای بیقرار
سندرم پای بیقرار را میتوان از نظر زمان شروع، شدت و علتهای احتمالی به شکلهای مختلفی بررسی کرد. شناخت این تفاوتها به پزشک کمک میکند ارزیابی دقیقتری انجام دهد.
سندرم پای بیقرار با شروع زودهنگام
در برخی افراد، علائم از سنین پایین یا دوران جوانی شروع میشوند. این نوع ممکن است ارتباط بیشتری با سابقه خانوادگی داشته باشد و گاهی بهتدریج در طول سالها شدت پیدا کند.
سندرم پای بیقرار با شروع در بزرگسالی
در گروهی از افراد، علائم در سنین بالاتر ظاهر میشوند. در این موارد، بررسی کمبود آهن، بیماریهای زمینهای، داروهای مصرفی و سایر عوامل مرتبط اهمیت دارد.
سندرم پای بیقرار خفیف و شدید
در موارد خفیف، علائم ممکن است گاهی رخ دهند و تأثیر زیادی بر خواب نداشته باشند. در موارد شدیدتر، بیقراری پاها میتواند تقریباً هر شب تکرار شود و کیفیت خواب و عملکرد روزانه را مختل کند.
شدت علائم بهتنهایی علت بیماری را مشخص نمیکند؛ بنابراین برای انتخاب روش درمان باید شرایط هر فرد بهصورت جداگانه بررسی شود.
تشخیص سندرم پای بیقرار
تشخیص سندرم پای بیقرار معمولاً با بررسی شرح حال و الگوی علائم انجام میشود. آزمایش مشخصی وجود ندارد که بهتنهایی در همه افراد این اختلال را تأیید کند؛ به همین دلیل، توضیح دقیق علائم به پزشک اهمیت زیادی دارد.
بررسی سابقه پزشکی
پزشک درباره زمان شروع علائم، شدت ناراحتی، زمانهایی که علائم بیشتر میشوند و میزان تأثیر حرکت بر آنها سؤال میکند. سابقه خانوادگی، بیماریهای زمینهای و داروهای مصرفی نیز ممکن است بررسی شوند.
بررسی الگوی علائم
برای تشخیص این اختلال، پزشک به چند ویژگی توجه میکند: میل به حرکت دادن پاها، شروع یا تشدید ناراحتی هنگام استراحت، کاهش علائم با حرکت و شدیدتر بودن آنها در عصر یا شب.
همچنین لازم است مشخص شود که آیا مشکل با بیماری دیگری مانند گرفتگی عضلات، نوروپاتی یا اختلالات دیگر بهتر توضیح داده میشود یا خیر.
بررسی داروهای مصرفی
فهرست داروها، مکملها و فرآوردههای بدون نسخه باید در اختیار پزشک قرار بگیرد. بعضی داروها ممکن است علائم را تشدید کنند و شناسایی آنها در انتخاب روش درمان اهمیت دارد.
تست خواب
بیشتر افراد مبتلا به سندرم پای بیقرار برای تشخیص به تست خواب نیاز ندارند. با این حال، اگر پزشک به اختلال خواب دیگری مشکوک باشد یا علت مشکلات خواب مشخص نباشد، ممکن است بررسی تخصصی خواب را توصیه کند.
چه کسانی بیشتر دچار سندرم پای بیقرار میشوند؟
سندرم پای بیقرار ممکن است در هر فردی بروز کند، اما بعضی گروهها بیشتر در معرض آن قرار دارند.
افراد دارای سابقه خانوادگی
افرادی که یکی از بستگان نزدیک آنها به سندرم پای بیقرار مبتلاست، ممکن است احتمال بیشتری برای تجربه این اختلال داشته باشند. بااینحال، عوامل ژنتیکی تنها یکی از بخشهای احتمالی علت بیماری هستند.
زنان باردار
برخی زنان در دوران بارداری دچار علائم پای بیقرار میشوند. بررسی وضعیت آهن و مطرح کردن علائم با پزشک میتواند در انتخاب راهکار مناسب کمککننده باشد.
افراد مبتلا به کمبود آهن
کمبود آهن یا پایین بودن ذخایر آن از عوامل مهم مرتبط با این اختلال است. افرادی که در معرض کمبود آهن قرار دارند، در صورت بروز علائم مشکوک ممکن است به بررسی آزمایشگاهی نیاز داشته باشند.
افراد مبتلا به بیماری های زمینهای
افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه یا بعضی اختلالات عصبی ممکن است بیشتر با علائم پای بیقرار مواجه شوند. در این افراد، بررسی و مدیریت بیماری زمینهای اهمیت زیادی دارد.
سالمندان
با افزایش سن، احتمال بروز این اختلال بیشتر میشود. در سالمندان، بررسی داروهای مصرفی، وضعیت خواب و بیماریهای همراه میتواند به تشخیص و مدیریت بهتر علائم کمک کند.

برای مشاوره و درخواست خدمات پزشکی و پرستاری در منزل با کارشناسان آرین طب تماس بگیرید.
رزرو نوبت و هماهنگی: ۰۹۱۲۰۴۴۶۳۰۹
آرین طب ارائه ارائهدهنده انواع خدمات پزشکی از جمله پزشک متخصص در منزل (قلب، ریه، داخلی و…) و انواع خدمات پرستاری و تزریقات در منزل
درمان سندرم پای بیقرار
درمان سندرم پای بیقرار به شدت علائم، میزان اختلال خواب و علت احتمالی آن بستگی دارد. در موارد خفیف، اصلاح سبک زندگی ممکن است کمککننده باشد؛ اما در صورت تداوم علائم یا اختلال قابلتوجه در خواب، پزشک ممکن است درمانهای تخصصیتری را پیشنهاد کند.
درمان کمبود آهن
اگر آزمایشها نشان دهند که ذخایر آهن پایین است، پزشک ممکن است مکمل آهن یا درمان مناسب دیگری را تجویز کند. در برخی افراد، اصلاح کمبود آهن باعث کاهش علائم میشود.
مقدار مصرف و مدت درمان باید بر اساس نتایج آزمایش و شرایط فرد تعیین شود. مصرف خودسرانه مکمل آهن توصیه نمیشود؛ زیرا دریافت بیش از حد آن میتواند عوارض ایجاد کند.
درمان دارویی
در صورت شدید بودن علائم یا تأثیر قابلتوجه آنها بر خواب، پزشک ممکن است دارو تجویز کند. بعضی داروهای مؤثر بر مسیرهای عصبی و برخی داروهای ضدتشنج که در درمان دردهای عصبی نیز استفاده میشوند، ممکن است برای کنترل این اختلال کاربرد داشته باشند.
در برخی شرایط، داروهای اثرگذار بر دوپامین نیز استفاده میشوند؛ اما مصرف طولانیمدت بعضی از این داروها میتواند باعث تشدید تدریجی علائم شود. به همین دلیل، انتخاب دارو باید با توجه به شرایط بیمار و تحت نظر پزشک انجام شود.
هیچ دارویی را برای درمان سندرم پای بیقرار بدون مشورت پزشکی شروع نکنید و در صورت مصرف دارو نیز دوز آن را خودسرانه تغییر ندهید.
درمان بیماریهای زمینهای
اگر علائم با بیماری کلیوی، کمبود آهن یا شرایط پزشکی دیگری ارتباط داشته باشند، درمان آن عامل اهمیت دارد. رسیدگی به بیماری زمینهای ممکن است به کنترل علائم کمک کند، هرچند میزان پاسخ در افراد مختلف متفاوت است.
اصلاح سبک زندگی
داشتن برنامه خواب منظم، انجام فعالیت بدنی متعادل، کاهش مصرف کافئین در ساعات عصر و پرهیز از نشستن طولانیمدت میتواند در مدیریت علائم مفید باشد.
درمان سندرم پای بیقرار در منزل
درمان سندرم پای بیقرار در منزل بیشتر بر کاهش ناراحتی، بهبود خواب و کنترل عوامل تشدیدکننده تمرکز دارد. این روشها ممکن است برای برخی افراد مؤثر باشند، اما جایگزین بررسی پزشکی و درمان علتهای زمینهای نیستند.
انجام حرکات کششی
حرکات کششی ملایم پاها ممکن است به کاهش موقت ناراحتی کمک کنند. بهتر است حرکات بهآرامی انجام شوند و از فشار بیش از حد به عضلات خودداری شود.
پیاده روی و فعالیت بدنی
پیادهروی و ورزش متعادل در طول روز ممکن است به کنترل علائم کمک کند. با این حال، فعالیت بدنی سنگین درست پیش از خواب میتواند در برخی افراد باعث تشدید ناراحتی شود.
ماساژ ملایم پاها
ماساژ ملایم ممکن است برای بعضی افراد آرامشبخش باشد و احساس ناخوشایند پاها را بهطور موقت کاهش دهد. اگر پا بهطور ناگهانی متورم، قرمز، گرم یا بسیار دردناک شده است، نباید آن را صرفاً به سندرم پای بیقرار نسبت داد و باید برای ارزیابی پزشکی اقدام کرد.
دوش آب گرم یا کمپرس
برخی افراد با دوش آب گرم یا کمپرس گرم احساس بهتری پیدا میکنند، در حالی که گروهی دیگر کمپرس سرد را ترجیح میدهند. واکنش بدن به گرما و سرما متفاوت است؛ بنابراین میتوان از روشی ملایم و ایمن که باعث آرامش میشود استفاده کرد.
رعایت برنامه خواب
بهتر است هر شب در ساعت مشخصی به خواب بروید و صبحها در زمان ثابتی بیدار شوید. آرام و تاریک بودن اتاق خواب و محدود کردن استفاده از تلفن همراه در نزدیکی زمان خواب نیز میتواند به بهبود کیفیت استراحت کمک کند.
کاهش مصرف کافئین
قهوه، چای پررنگ و نوشیدنیهای انرژیزا ممکن است در بعضی افراد علائم را تشدید کنند. کاهش مصرف این نوشیدنیها در ساعات پایانی روز میتواند به بهبود خواب کمک کند.
کمک گرفتن از پزشک در منزل
اگر رفتوآمد به مراکز درمانی برای شما دشوار است، میتوانید از خدمات پزشکی در منزل آرین طب استفاده کنید. پزشک میتواند وضعیت عمومی، سابقه بیماری و علائم شما را بررسی کند و در صورت نیاز، مراجعه به متخصص مغز و اعصاب یا انجام آزمایشهای تکمیلی را پیشنهاد دهد.
عوارض سندرم پای بیقرار
عوارض سندرم پای بیقرار بیشتر به اختلال خواب و پیامدهای ناشی از آن مربوط میشوند. شدت این عوارض به دفعات بروز علائم و میزان تأثیر آنها بر استراحت شبانه بستگی دارد.
بیخوابی و کاهش کیفیت خواب
یکی از شایعترین مشکلات، دشواری در به خواب رفتن است. فرد ممکن است مجبور شود چندین بار از تختخواب بلند شود یا برای کاهش ناراحتی پاهای خود را حرکت دهد. تکرار این وضعیت میتواند باعث کاهش کیفیت خواب شود.
خستگی و خوابآلودگی روزانه
خواب ناکافی ممکن است باعث خستگی، کاهش انرژی و خوابآلودگی در طول روز شود. این مشکل میتواند انجام فعالیتهای روزمره را دشوار کند و در صورت شدید بودن، هنگام رانندگی یا کار با وسایل خطرناک اهمیت بیشتری پیدا کند.
کاهش تمرکز
اختلال در خواب ممکن است بر توجه، حافظه و توانایی انجام فعالیتهای فکری تأثیر بگذارد. برخی افراد در صورت ادامهدار بودن علائم، در محیط کار یا تحصیل با کاهش تمرکز روبهرو میشوند.
تغییرات خلقی
خستگی و کمبود خواب ممکن است با تحریکپذیری، اضطراب یا افت خلق همراه شوند. اگر این مشکلات ادامه پیدا کنند یا بر زندگی روزمره تأثیر بگذارند، بهتر است برای ارزیابی و دریافت کمک مناسب با پزشک مشورت شود.
چه زمانی برای سندرم پای بیقرار به پزشک مراجعه کنیم؟
اگر بیقراری پاها بهطور مکرر رخ میدهد، خواب شما را مختل میکند یا در طول روز باعث خستگی و کاهش تمرکز میشود، بهتر است برای بررسی دقیق به پزشک مراجعه کنید.
همچنین اگر علائم پس از شروع یک داروی جدید ظاهر شدهاند، سابقه بیماری کلیوی دارید یا احتمال کمبود آهن مطرح است، ارزیابی پزشکی اهمیت دارد. پزشک میتواند با بررسی علائم و در صورت نیاز انجام آزمایشها، علتهای احتمالی را مشخص کند و روش درمان مناسب را پیشنهاد دهد.
تفاوت سندرم پای بیقرار با گرفتگی عضلات پا چیست؟
سندرم پای بیقرار و گرفتگی عضلات پا ممکن است با یکدیگر اشتباه گرفته شوند، اما ویژگیهای متفاوتی دارند.
در گرفتگی عضلات، معمولاً یک انقباض ناگهانی و دردناک در عضله رخ میدهد و ممکن است عضله سفت یا گرهخورده احساس شود. درد میتواند برای مدتی ادامه پیدا کند و با کشش ملایم عضله کاهش یابد.
در سندرم پای بیقرار، مشکل اصلی میل شدید به حرکت دادن پاها و احساس ناخوشایند هنگام استراحت است. حرکت کردن معمولاً بهطور موقت ناراحتی را کاهش میدهد و علائم بیشتر در عصر و شب ظاهر میشوند.
جمع بندی
سندرم پای بیقرار یک اختلال عصبی است که با احساس ناخوشایند در پاها و میل شدید به حرکت دادن آنها، بهویژه هنگام استراحت و در ساعات عصر و شب، شناخته میشود. کمبود آهن، سابقه خانوادگی، بارداری، بعضی بیماریهای زمینهای و مصرف برخی داروها میتوانند در بروز یا تشدید علائم نقش داشته باشند.
تشخیص این اختلال معمولاً بر اساس شرح حال و بررسی الگوی علائم انجام میشود و در صورت نیاز، آزمایش خون برای ارزیابی وضعیت آهن و سایر عوامل درخواست میشود. درمان نیز بسته به شرایط فرد میتواند شامل اصلاح سبک زندگی، درمان کمبود آهن، رسیدگی به بیماریهای زمینهای و مصرف داروهای تجویزشده باشد.
سوالات متداول
بله، این اختلال ممکن است در طول روز نیز هنگام نشستن طولانیمدت یا استراحت ایجاد شود، اما معمولاً عصر و شب شدت بیشتری دارد.
در برخی افراد، علائم با گذشت زمان شدیدتر یا مکررتر میشوند؛ اما روند بیماری در همه افراد یکسان نیست.
معمولاً هر دو پا درگیر میشوند، اما گاهی علائم در یک پا شدیدتر است یا ابتدا در یک پا احساس میشود.
ارتباط اصلی شناختهشده با کمبود آهن است. نقش سایر کمبودهای تغذیهای باید بر اساس شرایط فرد و نظر پزشک بررسی شود.
شما میتوانید در آرین طب خدمات پزشکی و پرستاری در منزل دریافت کنید.
برخی از خدمات ما شامل ویزیت پزشک متخصص در منزل، سونوگرافی در منزل، رادیولوژی در منزل، طب سوزنی در منزل، مشاوره روانشاسی و تغذیه در منزل است.
برای مشاهده همه سرویس های ما به صفحه خدمات مراجعه کنید.
رزرو نوبت و هماهنگی: ۰۹۱۲۰۴۴۶۳۰۸
برای رزرو خدمات پزشکی یا پرستاری در منزل فرم زیر را پر کنید:




















