تاندونیت آشیل | علت، علائم، تشخیص، پیشگیری و درمان در منزل

زمان تخمینی مطالعه: 18 دقیقه

تاندونیت آشیل یکی از مشکلات شایع در ناحیه مچ پا است که در اثر وارد شدن فشار بیش از حد یا تحریک تاندون آشیل ایجاد می‌شود. این تاندون، عضلات پشت ساق پا را به استخوان پاشنه متصل می‌کند و نقش مهمی در راه رفتن، دویدن، پریدن و ایستادن روی پنجه پا دارد. آسیب یا درد در این ناحیه می‌تواند انجام فعالیت‌های روزمره را دشوار کند.

شناخت علائم تاندونیت آشیل و آگاهی از علت ایجاد آن به تشخیص به‌موقع و انتخاب روش مراقبتی مناسب کمک می‌کند. در این مقاله، علت تاندونیت آشیل، روش‌های تشخیص، درمان تاندونیت آشیل در منزل، راهکارهای پیشگیری و عوارض احتمالی این مشکل را بررسی می‌کنیم.

تاندونیت آشیل چیست؟

تاندون آشیل یکی از قوی‌ترین و بزرگ‌ترین تاندون‌های بدن است که در پشت مچ پا قرار دارد. این ساختار، نیروی عضلات ساق را به استخوان پاشنه منتقل می‌کند و هنگام راه رفتن، بالا رفتن از پله‌ها و انجام فعالیت‌های ورزشی به حرکت پا کمک می‌کند.

تاندونیت آشیل به وضعیتی گفته می‌شود که در آن تاندون آشیل دچار درد و تحریک می‌شود. این مشکل معمولاً در اثر افزایش ناگهانی فعالیت بدنی، فشارهای تکراری یا وارد شدن بار بیش از حد به تاندون بروز می‌کند. البته درد مزمن این ناحیه همیشه ناشی از التهاب نیست و گاهی تغییرات ساختاری تاندون که با عنوان تندینوپاتی شناخته می‌شوند، نقش اصلی دارند.

برای مشاوره و درخواست خدمات پزشکی و پرستاری در منزل با کارشناسان آرین طب تماس بگیرید.

رزرو نوبت و هماهنگی: ۰۹۱۲۰۴۴۶۳۰۹

آرین طب ارائه ارائه‌دهنده انواع خدمات پزشکی از جمله پزشک متخصص در منزل (قلب، ریه، داخلی و…) و انواع خدمات پرستاری و تزریقات در منزل

خدمات مرتبط

علت تاندونیت آشیل

علت تاندونیت آشیل معمولاً به فشار بیش از حد یا تکراری روی تاندون مربوط است. این فشار ممکن است در اثر فعالیت ورزشی، تغییر برنامه تمرین، استفاده از کفش نامناسب یا کاهش انعطاف‌پذیری عضلات ساق ایجاد شود. گاهی نیز چند عامل به‌طور هم‌زمان در بروز مشکل نقش دارند.

افزایش ناگهانی فعالیت ورزشی

افزایش ناگهانی مسافت دویدن، مدت پیاده‌روی یا شدت تمرین می‌تواند فشار واردشده به تاندون آشیل را بیشتر کند. اگر تاندون فرصت کافی برای سازگاری با این تغییرات نداشته باشد، احتمال بروز درد و آسیب افزایش پیدا می‌کند.

دویدن و پریدن مکرر

فعالیت‌هایی مانند دویدن، بسکتبال، والیبال و ورزش‌هایی که شامل پرش و تغییر جهت سریع هستند، بار زیادی به تاندون آشیل وارد می‌کنند. انجام مکرر این حرکات، به‌خصوص بدون استراحت کافی، ممکن است باعث تحریک یا آسیب تدریجی تاندون شود.

کوتاهی یا ضعف عضلات ساق پا

عضلات ساق و تاندون آشیل هنگام حرکت با یکدیگر همکاری می‌کنند. کاهش انعطاف‌پذیری یا ضعف عضلات ساق ممکن است نحوه توزیع نیرو را تغییر دهد و فشار بیشتری به تاندون وارد کند. ارزیابی قدرت و انعطاف‌پذیری عضلات در انتخاب تمرین‌های توان‌بخشی اهمیت دارد.

استفاده از کفش نامناسب

کفش نامناسب یا فرسوده ممکن است حمایت کافی از پا نداشته باشد و فشارهای واردشده به مچ و پاشنه را تغییر دهد. کفش‌های نامتناسب با نوع فعالیت، به‌خصوص هنگام دویدن یا پیاده‌روی طولانی، می‌توانند علائم موجود را تشدید کنند.

افزایش سن

با افزایش سن، ویژگی‌های بافتی تاندون‌ها ممکن است تغییر کند و توانایی آن‌ها برای تحمل و سازگاری با فشارهای مکرر کاهش یابد. این موضوع به معنی ابتلای قطعی افراد سالمند به تاندونیت آشیل نیست، اما توجه به افزایش تدریجی فعالیت و استراحت کافی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

اضافه وزن

وزن بیشتر می‌تواند میزان نیروی واردشده به پا و تاندون آشیل را هنگام راه رفتن و انجام فعالیت‌های روزمره افزایش دهد. در افرادی که اضافه‌وزن دارند، تنظیم تدریجی فعالیت بدنی و انتخاب ورزش‌های متناسب با شرایط جسمی می‌تواند به مدیریت فشار روی تاندون کمک کند.

مشکلات ساختاری پا

برخی تغییرات در شکل پا یا نحوه راه رفتن ممکن است توزیع نیرو را در اندام تحتانی تغییر دهند. در چنین شرایطی، ارزیابی وضعیت پا، کفش و الگوی حرکت می‌تواند برای شناسایی عوامل تشدیدکننده درد مفید باشد.

علائم تاندونیت آشیل

علائم تاندونیت آشیل ممکن است به‌تدریج ظاهر شوند و در ابتدا فقط هنگام فعالیت بدنی احساس شوند. با ادامه فشار روی تاندون، درد ممکن است بیشتر شود یا در فعالیت‌های روزمره نیز بروز کند. شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است و برای تشخیص دقیق باید وضعیت تاندون بررسی شود.

درد در پشت مچ پا

درد آشیل پا معمولاً در پشت مچ یا قسمت بالایی استخوان پاشنه احساس می‌شود. این درد ممکن است هنگام راه رفتن، دویدن، بالا رفتن از پله‌ها یا ایستادن روی پنجه بیشتر شود.

حساسیت به لمس

در بعضی افراد، لمس تاندون آشیل یا فشار ملایم روی ناحیه دردناک باعث ناراحتی می‌شود. حساسیت ممکن است در قسمت میانی تاندون یا نزدیک محل اتصال آن به استخوان پاشنه وجود داشته باشد.

خشکی تاندون در ابتدای حرکت

یکی از نشانه‌های احتمالی تاندونیت آشیل، احساس خشکی یا درد هنگام شروع حرکت، به‌ویژه پس از بیدار شدن از خواب یا نشستن طولانی‌مدت است. این حالت ممکن است با چند دقیقه حرکت تغییر کند، اما کاهش موقت درد به معنی بهبود کامل تاندون نیست.

تورم در اطراف تاندون

گاهی اطراف تاندون آشیل متورم یا ضخیم‌تر از حالت معمول به نظر می‌رسد. وجود تورم به‌تنهایی برای تشخیص تاندونیت کافی نیست و باید احتمال سایر آسیب‌ها نیز بررسی شود.

کاهش توانایی در انجام فعالیت

درد و حساسیت تاندون ممکن است انجام فعالیت‌هایی مانند دویدن، پریدن یا بالا رفتن از پله‌ها را دشوار کند. بعضی افراد هنگام ایستادن روی پنجه یا فشار دادن پا به زمین احساس ضعف یا ناراحتی دارند.

تشدید درد پس از ورزش

درد ممکن است هنگام ورزش خفیف باشد، اما پس از پایان فعالیت افزایش پیدا کند. این الگو می‌تواند نشان دهد که میزان فشار واردشده به تاندون از ظرفیت فعلی آن بیشتر است و برنامه فعالیت باید بازبینی شود.

تشخیص تاندونیت آشیل

تشخیص تاندونیت آشیل با بررسی شرح حال، معاینه پا و مچ و در صورت نیاز استفاده از تصویربرداری انجام می‌شود. پزشک درباره زمان شروع درد، نوع فعالیت بدنی، سابقه آسیب و عواملی که علائم را تشدید یا کاهش می‌دهند سؤال می‌کند.

معاینه فیزیکی

پزشک محل درد و حساسیت، وجود تورم و وضعیت حرکت مچ پا را بررسی می‌کند. همچنین ممکن است قدرت عضلات ساق، توانایی بالا رفتن روی پنجه و نحوه راه رفتن ارزیابی شود.

بررسی سابقه فعالیت و آسیب

اطلاعات مربوط به ورزش، افزایش ناگهانی تمرین، نوع کفش، سابقه درد و آسیب‌های قبلی به تشخیص کمک می‌کنند. پزشک همچنین ممکن است درباره بیماری‌های زمینه‌ای و داروهای مصرفی سؤال کند؛ زیرا برخی شرایط می‌توانند بر سلامت تاندون‌ها تأثیر بگذارند.

سونوگرافی تاندون آشیل

سونوگرافی می‌تواند وضعیت تاندون، ضخیم‌شدگی، تغییرات ساختاری و برخی پارگی‌ها را بررسی کند. این روش در بسیاری از موارد برای ارزیابی بافت نرم مفید است، اما تفسیر نتیجه باید در کنار علائم و معاینه انجام شود.

تصویربرداری با ام‌آر‌آی

در شرایط خاص، پزشک ممکن است MRI را برای بررسی دقیق‌تر تاندون و بافت‌های اطراف درخواست کند. این روش می‌تواند در موارد پیچیده، علائم پایدار یا شک به آسیب‌های مهم‌تر کاربرد داشته باشد.

تشخیص بیماری های مشابه

درد پشت پاشنه همیشه به معنی تاندونیت آشیل نیست. بورسیت، مشکلات محل اتصال تاندون به استخوان پاشنه و پارگی تاندون می‌توانند علائم مشابهی داشته باشند. پزشک با توجه به محل درد، سابقه بیمار و یافته‌های معاینه، این احتمال‌ها را بررسی می‌کند.

چه کسانی بیشتر در معرض تاندونیت آشیل هستند؟

تاندونیت آشیل ممکن است در افراد فعال و کم‌تحرک دیده شود، اما بعضی شرایط احتمال بروز آن را افزایش می‌دهند. شناخت عوامل خطر به تنظیم فعالیت و مراقبت بهتر از پا کمک می‌کند.

دوندگان و ورزشکاران

افرادی که به‌طور منظم می‌دوند یا ورزش‌های همراه با پرش انجام می‌دهند، فشار تکراری بیشتری به تاندون آشیل وارد می‌کنند. افزایش ناگهانی شدت تمرین یا استراحت ناکافی می‌تواند خطر بروز علائم را افزایش دهد.

افرادی که فعالیت بدنی خود را ناگهان افزایش می‌دهند

شروع ورزش سنگین پس از یک دوره کم‌تحرکی ممکن است باعث شود تاندون فرصت کافی برای سازگاری نداشته باشد. افزایش تدریجی زمان و شدت فعالیت به بدن کمک می‌کند بهتر با فشار جدید سازگار شود.

افراد میانسال و سالمند

تغییرات مرتبط با افزایش سن می‌توانند بر انعطاف‌پذیری و توان تحمل بار تاندون اثر بگذارند. انتخاب فعالیت متناسب با شرایط جسمی و توجه به دردهای مداوم برای این گروه اهمیت دارد.

افرادی که سابقه مشکلات تاندونی دارند

سابقه درد یا آسیب تاندون آشیل می‌تواند نیاز به برنامه بازگشت تدریجی به فعالیت را بیشتر کند. ادامه ورزش سنگین در زمان وجود درد، بدون بررسی علت، ممکن است وضعیت را بدتر کند.

افراد دارای اضافه وزن یا مشکلات حرکتی

اضافه‌وزن و برخی اختلالات حرکتی می‌توانند فشار واردشده به اندام تحتانی را تغییر دهند. ارزیابی وضعیت پا و انتخاب فعالیت‌های مناسب می‌تواند در کاهش فشار غیرضروری مؤثر باشد.

درمان تاندونیت آشیل

درمان تاندونیت آشیل به شدت علائم، مدت درگیری و محل آسیب بستگی دارد. در بسیاری از موارد، درمان غیرجراحی با تنظیم فعالیت، تمرین‌های توان‌بخشی و اصلاح عوامل تشدیدکننده آغاز می‌شود. هدف این است که درد کنترل شود و تاندون به‌تدریج توانایی تحمل بار را بازیابد.

کاهش موقت فعالیت های دردناک

برای کنترل علائم، ممکن است لازم باشد دویدن، پرش و فعالیت‌هایی که درد را افزایش می‌دهند، به‌طور موقت کاهش پیدا کنند. در این مدت می‌توان با راهنمایی متخصص از فعالیت‌های کم‌فشارتر استفاده کرد، مشروط بر اینکه درد تشدید نشود.

تمرین های توان بخشی

تمرین‌های تقویتی و بارگذاری تدریجی تاندون از بخش‌های مهم درمان تندینوپاتی آشیل هستند. نوع تمرین، تعداد تکرارها و سرعت افزایش فشار باید با توجه به محل آسیب و میزان درد تعیین شود.

استفاده از کفش مناسب

کفشی که اندازه مناسبی داشته باشد و هنگام راه رفتن فشار غیرضروری به پاشنه وارد نکند، می‌تواند به کاهش ناراحتی کمک کند. در برخی شرایط، متخصص ممکن است استفاده موقت از کفی یا بالابر پاشنه را توصیه کند؛ اما انتخاب آن باید متناسب با وضعیت بیمار باشد.

داروهای مسکن و ضدالتهاب

در برخی موارد، پزشک ممکن است برای کنترل درد دارو تجویز کند. این داروها لزوماً روند ترمیم تاندون را تسریع نمی‌کنند و مصرف خودسرانه آن‌ها می‌تواند برای افراد دارای مشکلات کلیوی، گوارشی یا بیماری‌های زمینه‌ای خطر داشته باشد.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی می‌تواند به بازگرداندن قدرت عضلات ساق، بهبود عملکرد مچ پا و تنظیم بار واردشده به تاندون کمک کند. برنامه درمانی ممکن است شامل تمرین‌های تقویتی، اصلاح الگوی حرکت و آموزش نحوه بازگشت ایمن به فعالیت باشد.

جراحی در موارد خاص

جراحی معمولاً برای همه بیماران مبتلا به تاندونیت آشیل لازم نیست. در موارد مزمن و مقاوم به درمان غیرجراحی، یا در صورت وجود آسیب ساختاری مشخص، ممکن است ارزیابی جراحی مطرح شود. پارگی کامل تاندون نیز به بررسی فوری و انتخاب درمان متناسب با شرایط فرد نیاز دارد.

برای مشاوره و درخواست خدمات پزشکی و پرستاری در منزل با کارشناسان آرین طب تماس بگیرید.

رزرو نوبت و هماهنگی: ۰۹۱۲۰۴۴۶۳۰۹

آرین طب ارائه ارائه‌دهنده انواع خدمات پزشکی از جمله پزشک متخصص در منزل (قلب، ریه، داخلی و…) و انواع خدمات پرستاری و تزریقات در منزل

درمان تاندونیت آشیل در منزل

درمان تاندونیت آشیل در منزل بر کاهش فشار روی تاندون، کنترل ناراحتی و رعایت برنامه مراقبتی تجویزشده تمرکز دارد. مراقبت خانگی ممکن است در موارد خفیف مفید باشد، اما اگر علائم شدید باشند یا احتمال پارگی وجود داشته باشد، نباید ارزیابی پزشکی را به تأخیر انداخت.

کاهش فعالیت و استراحت نسبی

در صورت تشدید درد، فعالیت‌هایی مانند دویدن، پریدن و بالا رفتن مکرر از پله‌ها را کاهش دهید. تا زمانی که درد کنترل نشده است، از حرکاتی که فشار زیادی به پشت پاشنه وارد می‌کنند خودداری کنید.

استفاده از کمپرس سرد

کمپرس سرد ممکن است برای کاهش درد پس از فعالیت مفید باشد. یک کیسه سرد را داخل پارچه بپیچید و برای مدت کوتاه روی ناحیه دردناک قرار دهید. از تماس مستقیم یخ با پوست خودداری کنید و اگر حس پوست کاهش یافته است، پیش از استفاده از سرما با پزشک مشورت کنید.

بالا نگه داشتن پا در صورت تورم

اگر اطراف مچ یا پاشنه متورم شده است، بالا نگه داشتن پا هنگام استراحت ممکن است به کاهش تورم کمک کند. این اقدام حمایتی است و علت اصلی آسیب تاندون را برطرف نمی‌کند.

انتخاب کفش راحت

در خانه و بیرون از منزل از کفشی استفاده کنید که اندازه مناسب و حمایت کافی داشته باشد. راه رفتن طولانی با پای برهنه یا استفاده از کفشی که فشار زیادی به پشت پاشنه وارد می‌کند، ممکن است ناراحتی برخی افراد را افزایش دهد.

انجام تمرین ها طبق برنامه متخصص

اگر پزشک یا فیزیوتراپیست تمرین‌هایی برای شما تعیین کرده است، آن‌ها را با تعداد و شدت توصیه‌شده انجام دهید. از شروع خودسرانه تمرین‌های سنگین یا کشش شدید تاندون پرهیز کنید؛ به‌خصوص در دردهای محل اتصال تاندون به پاشنه، بعضی حرکات ممکن است فشار بیشتری ایجاد کنند.

مصرف دارو طبق دستور

اگر برای کنترل درد دارو تجویز شده است، مطابق دستور پزشک مصرف کنید. افزایش خودسرانه مقدار دارو یا ترکیب چند مسکن می‌تواند خطر عوارض جانبی را بالا ببرد.

پیشگیری از تاندونیت آشیل

پیشگیری از تاندونیت آشیل بیشتر بر مدیریت فشار واردشده به تاندون، افزایش تدریجی فعالیت بدنی و توجه به نشانه‌های اولیه درد تمرکز دارد. اگرچه نمی‌توان از تمام موارد این مشکل جلوگیری کرد، رعایت چند نکته می‌تواند به حفظ سلامت تاندون کمک کند.

افزایش تدریجی شدت ورزش

از افزایش ناگهانی مسافت دویدن، مدت تمرین یا تعداد پرش‌ها خودداری کنید. پس از دوره کم‌تحرکی، فعالیت را با شدت کمتر آغاز کنید و به بدن فرصت دهید به فشار جدید عادت کند.

تقویت عضلات ساق پا

قدرت و عملکرد عضلات ساق در کنترل حرکت مچ پا و تحمل بار نقش دارند. تمرین‌های تقویتی باید به‌تدریج و متناسب با توان جسمی انجام شوند. اگر سابقه آسیب تاندون دارید، بهتر است برنامه تمرینی را با راهنمایی متخصص تنظیم کنید.

استفاده از کفش مناسب

کفش ورزشی باید با نوع فعالیت، اندازه پا و شرایط حرکتی فرد تناسب داشته باشد. کفش فرسوده یا نامناسب ممکن است راحتی و حمایت کافی را فراهم نکند. در صورت وجود مشکلات ساختاری پا، درباره نیاز به کفی طبی مشورت کنید.

توجه به دردهای اولیه

درد یا خشکی مکرر پشت پاشنه را نادیده نگیرید. اگر علائم پس از فعالیت تکرار می‌شوند یا به‌تدریج افزایش پیدا می‌کنند، شدت تمرین را کاهش دهید و برای بررسی علت با متخصص مشورت کنید.

فراهم کردن زمان کافی برای ریکاوری

تاندون‌ها برای سازگاری با فشار ورزشی به زمان نیاز دارند. برنامه تمرینی باید فرصت استراحت و بازیابی کافی داشته باشد. ادامه فعالیت سنگین با وجود درد می‌تواند به طولانی شدن علائم منجر شود.

بازگشت تدریجی به ورزش پس از آسیب

پس از دوره درد یا آسیب، نباید تنها بر اساس کاهش درد به تمرین سنگین بازگشت. قدرت عضلات، توانایی راه رفتن و تحمل بار باید به‌تدریج بهبود یابد و در صورت نیاز، بازگشت به ورزش با نظر متخصص انجام شود.

عوارض تاندونیت آشیل

اگر فشار واردشده به تاندون ادامه پیدا کند یا آسیب به‌درستی ارزیابی نشود، علائم ممکن است طولانی شوند و عملکرد پا را تحت تأثیر قرار دهند. عوارض تاندونیت آشیل در همه افراد یکسان نیست و به شدت آسیب، مدت علائم و نحوه مدیریت آن بستگی دارد.

درد مزمن تاندون آشیل

ادامه فعالیت‌های تشدیدکننده بدون فرصت کافی برای بهبود ممکن است باعث ماندگاری درد شود. درد مزمن می‌تواند راه رفتن طولانی، ورزش و برخی فعالیت‌های روزانه را محدود کند.

ضخیم شدن و تغییر ساختار تاندون

در برخی موارد طولانی‌مدت، تاندون ممکن است ضخیم‌تر شود یا تغییرات ساختاری در آن ایجاد شود. این تغییرات لزوماً به معنی پارگی نیستند، اما می‌توانند با درد و کاهش تحمل بار همراه باشند.

کاهش قدرت و عملکرد پا

درد مداوم ممکن است باعث کاهش فعالیت و ضعف تدریجی عضلات ساق شود. این وضعیت می‌تواند انجام حرکاتی مانند بالا رفتن از پله‌ها، دویدن یا ایستادن روی پنجه را دشوار کند.

محدودیت در فعالیت های روزمره

اگر درد آشیل پا ادامه پیدا کند، فرد ممکن است در پیاده‌روی، کارهای روزانه یا ورزش محدودیت پیدا کند. تنظیم مناسب فعالیت و پیگیری درمان می‌تواند به حفظ عملکرد کمک کند.

افزایش خطر آسیب جدی‌تر

تندینوپاتی آشیل با پارگی تاندون یکسان نیست، اما تاندونی که دچار تغییرات ساختاری شده است ممکن است در برخی شرایط در معرض آسیب بیشتر قرار گیرد. هر درد تاندونی الزاماً به پارگی منجر نمی‌شود؛ با این حال، درد ناگهانی و شدید باید جدی گرفته شود.

کاهش کیفیت زندگی

درد و محدودیت حرکتی طولانی‌مدت ممکن است خواب، فعالیت بدنی و توانایی انجام کارهای روزانه را تحت تأثیر قرار دهد. رسیدگی به علائم و پیروی از برنامه مراقبتی متناسب با وضعیت فرد می‌تواند به بهبود عملکرد کمک کند.

چه زمانی برای درد آشیل پا باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر درد پشت پاشنه پس از چند روز مراقبت کاهش پیدا نمی‌کند، مرتب بازمی‌گردد یا انجام فعالیت‌های روزمره را دشوار کرده است، بهتر است برای ارزیابی پزشکی اقدام کنید. تشخیص علت درد به انتخاب درمان مناسب و جلوگیری از ادامه فشار روی تاندون کمک می‌کند.

در صورت بروز درد ناگهانی و شدید، احساس صدای تق یا ضربه در پشت مچ پا، تورم سریع یا ناتوانی در ایستادن روی پنجه، احتمال پارگی تاندون مطرح است و باید فوراً ارزیابی شوید. در چنین شرایطی از راه رفتن غیرضروری خودداری کنید و برای دریافت کمک پزشکی اقدام کنید.

جمع بندی

تاندونیت آشیل یکی از مشکلات شایع تاندون‌های پا است که معمولاً در اثر فشار بیش از حد، فعالیت‌های تکراری یا افزایش ناگهانی شدت ورزش ایجاد می‌شود. درد پشت مچ پا، خشکی هنگام شروع حرکت، حساسیت به لمس و ناراحتی پس از ورزش از علائم احتمالی این مشکل هستند.

تشخیص تاندونیت آشیل با بررسی علائم و معاینه انجام می‌شود و در صورت نیاز، پزشک از تصویربرداری کمک می‌گیرد. درمان تاندونیت آشیل معمولاً شامل تنظیم فعالیت، تمرین‌های توان‌بخشی، اصلاح کفش و مراقبت‌های متناسب با وضعیت بیمار است. درمان تاندونیت آشیل در منزل می‌تواند در کنترل برخی علائم کمک‌کننده باشد، اما جایگزین ارزیابی تخصصی نیست.

سوالات متداول

شما می‌توانید در آرین طب خدمات پزشکی و پرستاری در منزل دریافت کنید.

برخی از خدمات ما شامل ویزیت پزشک متخصص در منزل، سونوگرافی در منزل، رادیولوژی در منزل، طب سوزنی در منزل، مشاوره روانشاسی و تغذیه در منزل است.

برای مشاهده همه سرویس های ما به صفحه خدمات مراجعه کنید.

رزرو نوبت و هماهنگی: ۰۹۱۲۰۴۴۶۳۰۹

برای رزرو خدمات پزشکی یا پرستاری در منزل فرم زیر را پر کنید: